بهرهبرداری از پستهای فوق توزیع ۱۳۲ به ۳۳ کیلوولت عسلویه پس از بیش از یک دهه توقف با اجرای شرکت پگاه انرژی پارسیان
جولای 12, 2026
پروژه تکمیل، بازسازی، تست، راهاندازی و بهرهبرداری از سه پست فوق توزیع ۱۳۲ به ۳۳ کیلوولت منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، پس از سالها توقف و بلاتکلیفی، با اجرای موفق شرکت پگاه انرژی پارسیان به بهرهبرداری رسید.
این پروژه بخشی از طرح کلان توسعه زیرساختهای برق منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس بود که در دهه ۱۳۸۰ با هدف احداث ۱۰ پست فوق توزیع ۱۳۲ به ۳۳ کیلوولت و ایجاد رینگ ارتباطی میان آنها تعریف شد. در حالی که هفت پست این طرح تا سال ۱۳۹۰ تکمیل و وارد مدار بهرهبرداری شده بود، سه پست باقیمانده به دلیل شرایط اقتصادی و اجرایی کشور نیمهتمام ماند و برای بیش از یک دهه بدون بهرهبرداری و نگهداری مناسب در معرض شرایط سخت اقلیمی منطقه عسلویه قرار گرفت.
دمای بالا، رطوبت شدید، وجود گازهای خورنده ناشی از فعالیتهای صنعتی و رسوبات نمکی، موجب فرسودگی بخش قابل توجهی از تجهیزات الکتریکی، الکترونیکی و مکانیکی این پستها شده بود. همین موضوع باعث شد طی سالهای مختلف تلاشهای انجامشده برای تکمیل پروژه به نتیجه نرسد و بسیاری از پیمانکاران به دلیل پیچیدگیهای فنی و حجم بالای عملیات بازسازی، از پذیرش مسئولیت پروژه خودداری کنند.
پست فوق توزیع ۱۳۲ به ۳۳ کیلوولت عسلویه | پگاه انرژی پارسیان
در سال ۱۴۰۰ و پس از برگزاری مناقصه توسط سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس به عنوان کارفرمای پروژه، مسئولیت تکمیل و راهاندازی این طرح به شرکت پگاه انرژی پارسیان واگذار شد. این پروژه در چهار فاز اصلی برنامهریزی و اجرا شد. فاز نخست شامل تأمین کسری تجهیزات و نصب آنها در پروژه بود که با توجه به شرایط تحریمی کشور، یکی از مهمترین چالشهای اجرایی پروژه محسوب میشد. فاز دوم به انجام عملیات تست و راهاندازی تکتک تجهیزات، از جمله ترانسفورماتورهای قدرت و تجهیزات حفاظتی و کنترلی پستها اختصاص داشت. فاز سوم شامل تست و راهاندازی تجهیزات ارتباطی و کنترلی نظیر سیستم DCS، سیستم HOTLINE و همچنین اتصال به شبکه از طریق خرید و نصب سرکابلهای GIS با ولتاژ ۱۳۲ کیلوولت بود. در نهایت، فاز چهارم شامل احداث فیدرهای خروجی پستها و نصب پستهای توزیع بهمنظور تامین انرژی مورد نیاز صنایع پاییندستی بود که از جمله مهمترین اقدامات آن، احداث فیدر اختصاصی فرودگاه بینالمللی خلیج فارس عسلویه به شمار میرفت.
از مهمترین اقدامات تخصصی انجامشده در این پروژه میتوان به تأمین، نصب و راهاندازی سرکابلهای GIS فیدرهای ۱۳۲ کیلوولت اشاره کرد؛ عملیاتی حساس که به دلیل الزامات فنی، امنیتی و بهرهبرداری، از پیچیدهترین بخشهای اجرایی پروژه محسوب میشد و با موفقیت کامل به انجام رسید.
علاوه بر این، طراحی، تأمین تجهیزات، نصب و راهاندازی سیستم HOTLINE و ایجاد بستر مخابراتی بین پستها از دیگر بخشهای راهبردی پروژه بود. یکی از چالشهای مهم در این حوزه، تفاوت اساسی میان تجهیزات قدیمی موجود در پستها و تجهیزات جدید خریداری و نصبشده بود که ایجاد ارتباط پایدار میان آنها را با پیچیدگیهای فنی قابل توجهی مواجه میکرد. طراحی و پیادهسازی پروتکلهای ارتباطی مورد نیاز برای یکپارچهسازی این تجهیزات و ایجاد بستر تبادل اطلاعات میان سامانههای قدیمی و جدید، از دستاوردهای برجسته مهندسی متخصصان شرکت پگاه انرژی پارسیان در این پروژه به شمار میرود.
از دیگر اقدامات مهم پروژه میتوان به تأمین، نصب و راهاندازی رلههای دیفرانسیل طولی خطوط اشاره کرد. با توجه به محدودیتهای ناشی از شرایط تحریمی کشور، ساختار موجود شبکه و الزامات بهرهبرداری پستهای فوق توزیع، طراحی و اجرای این بخش نیازمند تدوین راهکارها و پروتکلهای فنی ویژه بود که در نهایت توسط تیمهای تخصصی شرکت با موفقیت اجرا و عملیاتی شد.
همچنین در قالب فاز توسعه شبکه، فیدر ارتباطی میان پست شماره ۷ و فرودگاه خلیج فارس عسلویه احداث و وارد مدار بهرهبرداری شد. پیش از اجرای این پروژه، برق فرودگاه عمدتاً از طریق فیدرهای ۲۰ کیلوولت و دیزل ژنراتورها تأمین میشد که علاوه بر هزینههای سنگین، محدودیتهایی را از منظر پایداری و امنیت تامین انرژی ایجاد کرده بود. بهرهبرداری از این فیدر ضمن کاهش چشمگیر هزینههای انرژی، موجب افزایش قابلیت اطمینان شبکه و ارتقای امنیت انرژی یکی از مهمترین زیرساختهای منطقه شد.
اجرای تمامی مراحل پروژه مطابق با استانداردها و دستورالعملهای فنی وزارت نفت و شرکت مادر تخصصی توانیر انجام شد. همچنین الزامات تخصصی صنعت نفت و صنعت برق در تمامی بخشهای طراحی، تامین تجهیزات، نصب، تست و راهاندازی رعایت گردید. استقرار نظام HSE و اجرای فعالیتها مطابق الزامات ایمنی، بهداشت و محیط زیست وزارت نفت و شرکت مادر تخصصی توانیر نیز از ارکان اصلی مدیریت پروژه بود.
اگرچه عملیات اجرایی پروژه در اوایل سال ۱۴۰۲ به پایان رسید، اما به دلیل محدودیتهای موجود در اتصال شبکه ۱۳۲ کیلوولت و الزامات مربوط به تامین انرژی از سمت کارفرما، فرآیند بهرهبرداری کامل و تحویل نهایی پروژه تا سال ۱۴۰۳ به طول انجامید. در نهایت با اتخاذ تمهیدات ویژه و فراهم شدن شرایط اتصال به شبکه برق منطقهای و شبکه سراسری کشور، این پروژه وارد مدار بهرهبرداری شد.
بهرهبرداری از این پروژه ضمن احیای بخشی از سرمایهگذاریهای زیرساختی سالهای گذشته، نقش مهمی در افزایش پایداری شبکه برق منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، تامین انرژی صنایع پاییندستی، کاهش هزینههای بهرهبرداری و ارتقای امنیت انرژی در یکی از مهمترین قطبهای صنعتی کشور ایفا میکند.
این پروژه امروز به عنوان نمونهای موفق از توانمندی مهندسی، مدیریت پروژه و اجرای زیرساختهای تخصصی صنعت برق توسط شرکت پگاه انرژی پارسیان شناخته میشود؛ پروژهای که پس از بیش از یک دهه توقف، با اتکا به دانش فنی و تجربه متخصصان این شرکت به مرحله بهرهبرداری کامل رسید.